Foto:

Mijn werk is nooit af en nooit goed

door Ceciel Bremer

Kunstenares Aukje Jansen

"Voor de expositie in het gemeentehuis heb ik visitekaartjes laten maken. Exposeren vond ik best eng maar mijn zoon was supertrots en deelde ze op school aan elke juf uit."

DREMPT - Aukje Jansen schildert nog niet zo heel lang en exposeren had ze ook nog nooit gedaan. Dus toen ze eind 2017 werd getipt om te exposeren in het gemeentehuis van Bronckhorst, was haar eerste reactie: "Ik? Dat is toch niks voor mij. Zo goed is mijn werk niet. Uiteindelijk heb ik me over laten halen en werd ik ook nog uitgekozen. Ja, dat was best even schrikken. Ik was blij verrast dat familieleden, oud-collega's en kennissen de moeite namen om mijn werk in het gemeentehuis te komen bezichtigen", blikt de Dremptse terug. Op haar verzoek koos ze voor een expositie in het laatste kwartaal zodat ze nog bijna een jaar aan haar werk kon schaven want: "Ik voelde wel de druk dat ik wat moois moest laten zien maar mijn werk is eigenlijk nooit af en nooit goed. De kleuren kunnen altijd beter. Ik schilder portretten. Gewoon een gezicht of beeld wat me aanspreekt. Ik begon ooit met acrylverf. Dat droogt sneller. Maar ik ben overgegaan op olieverf omdat dat bij een cursus werd gebruikt en het prettig werkt. Een nadeel is dat olieverf dikker is en daardoor minder snel droogt. Eigenlijk heb ik daar helemaal geen geduld voor", lacht de 38-jarige Dremptse. "Ik zou eigenlijk met 5 à 6 werken tegelijk bezig moeten zijn. Dan kan alles goed drogen en kan ik elke avond aan een ander schilderij werken."

Portretten

Op de middelbare school koos ze tekenen in haar eindexamenpakket en haalde daar goede cijfers voor. "Vervolgens heb ik er jarenlang niets mee gedaan. Ruim drie jaar geleden had ik weer tijd voor een hobby en ik pakte het tekenen weer op. Mijn vriend raadde me aan ermee door te gaan en ik volgde een workshop schilderen." En dat deed ze niet onverdienstelijk want in 2016 won ze de publieksprijs bij de schilderwedstrijd van Vive la France in Hummelo. Desondanks blijft ze zelf bescheiden over haar prestaties. "Ik ben nog maar net bezig en wil mezelf nog verder ontwikkelen. Ik kan nog zoveel leren, ook van andere kunstenaars. Tot nu toe schilder ik beelden na die me aanspreken. Allemaal portretten. Ik ben nog zoekende naar de juiste techniek en naar mijn eigen stijl. Ik zou wel wat meer durf willen hebben. Kinderen hebben een rijke fantasie, zijn veel vrijer als je ze laat schilderen. Dat zie ik ook bij onze dochter die regelmatig tekent en schildert. Om de een of andere manier durf ik dat niet en wil ik nog steeds iets namaken." De enorme werken - "ik houd van grote doeken" - die Aukje heeft gemaakt, hangen verspreid door de woonkamer, de plek waar ze 's avonds ook vaak zit te schilderen. Altijd met muziek. "Dan kan ik me beter afsluiten. Maar ik schilder alleen als ik de tijd en rust heb, anders wordt het toch niks. Ik maak ook maar een paar schilderijen per jaar. Soms moet ik gewoon tegen mezelf zeggen: nu is ie af. Want ik zie altijd weer iets dat beter kan. Dat blijf ik zien."

Meer berichten