Logo vizieropbronckhorst.nl


Foto:

Schatzoeken

Neem het woord 'onthutst' en hoe groot is de kans dat je het de afgelopen week hebt gebruikt, gehoord of niet hebt begrepen? "Het is zo vreemd mama," constateert mijn jongste dochter, "ik had het woord nog nooit gehoord en ineens hoorde ik het drie keer op één dag!" Of neem mannen met metaaldetectors. Ik las er weleens over, maar ik zag ze nooit. Tot ik met een groepje hardlopers langs een pas geploegde akker bij Bronkhorst loop. In de modder loopt een man. Het lijkt of hij heel secuur stofzuigt, maar het is een man met een metaaldetector.

Een dag later rijd ik met mijn fiets de pont van Brummen naar Bronkhorst op. Op mijn rug mijn rugzak met camera. De jongen die met een OV-fiets de pont op rijdt, heeft net als ik een rugzak, maar bij hem steken er metalen statiefpootjes uit. "Maak je ook foto's?" vraag ik hem. Hij schudt zijn hoofd en zegt dat hij schatzoeker is met een metaaldetector in zijn rugzak. "Het is net zoiets als vissen," legt hij ongevraagd uit. "Je tuurt en tuurt maar en dan ineens...Beet! Bronkhorst is heel oud en het gebied er omheen is geweldig om te zoeken." Waar hij dan precies naar toe gaat, wil hij mij niet vertellen en zodra de pont aanlegt schiet hij er op zijn geel-blauwe fiets als een speer vandoor. Wat onthutst fiets ik naar de kasteelheuvel. Ik had de jongen willen vertellen over de schat die ik daar weet te vinden. Sneeuwklokjes! En het leuke is, zodra je die ergens ziet bloeien, weet je dat ze op alle andere bijzondere plekken ook bloeien. En iedereen mag komen kijken.

Meer berichten