Een nieuw begin
Een nieuw begin (Foto: Feikje Breimer)

Het babyparadijs

Dertig jaar gelden was ik zwanger van haar. De verloskundige gaf mij een lijst met belangrijke voedingsmiddelen. Kippenlevertjes stond er op en leverworst. In het eetcafé wijst mijn dochter op haar acht maanden zwangere buik en zegt tegen de ober. 'Die zachtgekookte eitjes graag voor mij hardgekookt.' Verbijsterd vraag ik mij af wat er mis is met een kippenei. 'Doe mij ook maar hardgekookt,' zeg ik, want dat vind ik lekkerder. Ze eet geen kippenlevertjes, geen paté en al helemaal geen leverworst. 'Allemaal orgaanvlees mama, dat kan echt niet!'

Haar buik golft en ze legt mijn hand op een strategische plek, het zal zijn voetje zijn. We weten al maanden dat het een jongetjes is. 'Zal ik een pret-echo plannen als je op bezoek bent?' stelt ze voor. Ik had nog overwogen te vragen mij niets te vertellen, jongen, meisje, de verrassing was een wonder. Maar dat is net als met de uitslag van een voetbalwedstrijd. Voor de herhaling kom je er al achter. Over de kaneel en de brie heb ik verder niets gezegd. Maar de echo? Nee. 'Wil je ergens naar toe? Dan rij ik wel,' stel ik voor. Het wordt het Babyparadijs. Ze heeft al een bedje, een wiegje, een badje, een draagdoek, een inbakerdoek en een kinderwagen. Maar nog geen nagelschaartje voor baby's van 0 tot 6 weken. 'Jouw nageltjes beet ik voorzichtig af', probeer ik. Maar nee, het wordt een verzorgingssetje. In het Babyparadijs lopen overal twee vrouwen. Een ouder exemplaar met daarnaast een jongere variant met een dikke buik. Sommige dingen blijven gelukkig hetzelfde.

Meer berichten