Ton in zijn speciale 100-marathonshirt op één van zijn trainingspaden in het bos bij Vorden. (foto: Feikje Breimer)
Ton in zijn speciale 100-marathonshirt op één van zijn trainingspaden in het bos bij Vorden. (foto: Feikje Breimer) (Foto: Feikje Breimer)

Dag niet gelopen, is dag niet geleefd

door Feikje Breimer

Ton loopt honderdste marathon

"Volgens de artsen was ik een medisch wonder. Na mijn val in een ravijn was mijn schedel flink ingedeukt en lag ik in coma. Dat was tien jaar geleden, vlak voor ik mijn vijftigste marathon zou lopen. Volgens de artsen was het dankzij mijn conditie dat ik de val heb overleefd."

Vorden- Ton ten Have zou volgens dezelfde artsen nooit meer dan vijf kilometer kunnen hardlopen. Maar Ton loopt op 14 april in Enschede voor de honderdste keer de 42 kilometer en 195 meter voor een medaille.

Waterkraan

Ton: "Een dag niet gelopen is een dag niet geleefd zeg ik altijd. Ik neem geen eten en drinken mee onderweg, ik weet op heel veel locaties wel een waterkraan te vinden. Bij Urtica De Vijfsprong staan er wel vijf! Soms vraag ik toestemming om water te drinken, soms geven mensen mij er dan een glas bij."

Ton is 67 jaar en begon op zijn 31e met hardlopen. Als kind had hij problemen met eten, toen hij op advies van de dokter alleen hoefde te eten wat hij lustte was hij al snel te dik en stuurde zijn vader hem op zijn zevende naar de voetbalclub. Ton: "Als kind zat het hardlopen er dus niet in, maar toen ik mee ging lopen met de trimclub van de korfbalvereniging in mijn woonplaats liep ik vanaf het begin meer en verder dan de rest. Dus al snel stond ik aan de start van mijn eerste vijfkilometer wedstrijd. En als je vijf kilometer kunt lopen kun je ook tien kilometer lopen en als je er tien kunt, lukt vijftien ook. Zo liep ik na een half jaar training mijn eerste marathon. De lange duurlopen vind ik echt geweldig!"
Ton leest een gedicht voor dat hij heeft ingelijst en opgehangen in de hal. Het is een ode op de marathon die niet voor gekken is maar voor mensen die zich één voelen met de natuur om zich heen. Wie zo kan lopen vind de marathon een genot. Ton: "Als je gaat hardlopen moet je niet steeds op de klok kijken. Of zo'n hartslagmeter! Als het goed gaat dan doet je hartslag het toch wel. In de omgeving heb ik prachtige dertigers om te trainen. Wat ik na zesendertig jaar marathontraining graag wil zeggen is: 'Grondeigenaren bedankt!'. Ik hou ervan steeds nieuwe routes en nieuwe paden te zoeken. Niet steeds hetzelfde rondje maar een andere weg inslaan. Zo beland ik weleens op een boerenerf. Met één van mijn loopmaatjes heb ik afgesproken dat we zeker blijven hardlopen tot we tachtig jaar zijn.

Vorig jaar vroeg iemand aan mij hoeveel kilometer ik per jaar loop. Dat wist ik helemaal niet en dus ben ik het gaan bijhouden. In 2018 heb ik 4305 kilometer hardgelopen, dat is gemiddeld 82 kilometer per week. Hoe trotser een stad op zijn marathon is hoe mooier de medaille heb ik ontdekt. De mooiste was die uit Wenen met een briljantje er op, het vaakst heb ik de marathon van Apeldoorn gelopen. Prachtig is het daar. De organisatie van de marathon van Enschede heeft mij beloofd dat ik startnummer 100 krijg, maar mijn shirt van de 100-marathonclub ligt al klaar!"

Meer berichten