Mevrouw Messchaert maakt iedere dag alle puzzels uit de krant. (foto: Feikje Breimer)
Mevrouw Messchaert maakt iedere dag alle puzzels uit de krant. (foto: Feikje Breimer) (Foto: Feikje Breimer)

Leven is opstaan en aan de gang gaan

door Feikje Breimer

Mevrouw Messchaert 100 jaar

"Wanneer we vroeger naar het station gingen werden we opgehaald met de koets. Ik wilde dan altijd vreselijk graag naast de koetsier zitten. Dat weet ik nog goed. Als ik nu op pad wil heb ik een stok, een leuning of een arm nodig."

Vorden- Honderd jaar geleden stond het wiegje van mevrouw Messchaert-Voet op Vlieland. Mevrouw
Messchaert verhuisde twaalf keer in haar leven, maar iedere verjaardag viert ze nog op Vlieland. Stralend declameert ze "Uit zonnegloren en de vlucht van de vliedende zee ben ik geboren!" Dat ze ooit haar eeuwfeest zou vieren daar heeft ze nooit zo bij stilgestaan.

Lieve kinderen

"Daar kun je wel aan denken, maar je moet maar zien of het zover komt. Ik zeg altijd 'Het leven is opstaan en aan de gang gaan!' 's Morgens kom ik uit bed en zet een pot thee, ik eet een beschuitje met suiker en een boterham met kaas waar ik bosbessenjam op smeer. Ik denk dat ik zo oud ben geworden omdat ik zulke lieve kinderen en kleinkinderen heb en inmiddels ook al acht achterkleinkinderen."
Mevrouw Messchaert zit op de bank met achter haar een brandende schemerlamp. Tevreden klopt ze op de stapel kranten en tijdschriften naast haar op de bank. "Dit is mijn bureau! Ik heb allerlei leesbrillen zie je wel. Een vergrootglas en deze oude bril die weer handig is als ik het beeld van de televisie beter wil zien. Mijn afstandsbediening ligt op het tafeltje naast mij, zo regel ik alles vanaf mijn plek op de bank. Ik lees iedere dag de krant en haal er de pagina met de puzzels uit. Ik begin met de bovenste, die is ook het makkelijkste. Zolang ik dit op deze manier kan doen ben ik daar blij mee. Ik krijg zorg aan huis nadat ik bij een val mijn heup heb gebroken, op die manier kan ik in mijn eigen huis blijven wonen. Mijn evenwicht is niet meer zo goed en ik heb mijn kinderen beloofd dat ik mijn rollator gebruik."

Dochter Nicolette bezoekt haar moeder wekelijks, zoons Leopold en Michiel blijven regelmatig bij haar logeren. De kleinkinderen bellen vaak even of nemen haar mee Vorden in. "Dan gaan we lunchen bij Bakker of in het Meestershuis. Ik vind de Achtkastelensoep zo lekker! Alleen op pad gaan dat lukt niet meer, als ik buitenlucht wil opsnuiven en ik ben alleen dan pak ik mijn wandelstok en ga het balkon op. Dan loop ik langs de reling en ga zo een keer of tien heen en weer."
Nadat in 2003 haar man is overleden is mevrouw Messchaert in Vorden komen wonen. Het bevalt haar uitstekend in de Achterhoek. "Het is hier anders dan in het Westen, vroeger dacht ik dat dit achtergebleven gebied was maar goede genade wat is het hier heerlijk!"
Op de dag dat mevrouw Messchaert honderd jaar wordt krijgt te bezoek van burgemeester Marianne Besselink. Met Pinksteren gaat ze met de hele familie naar Vlieland voor haar verjaardagsfeest. "Met een rollator de duinen in dat is niet handig. Ik vraag dan om een arm, op Vlieland zijn er straks heel veel armen!"

Meer berichten