Gerrie en Ingrid op een tot voor kort braakliggend terrein. "En moet je nu zien: je kunt er zitten en het is mooi aangeplant." (foto: Ceciel Bremer)
Gerrie en Ingrid op een tot voor kort braakliggend terrein. "En moet je nu zien: je kunt er zitten en het is mooi aangeplant." (foto: Ceciel Bremer) (Foto: )

Liever mestlucht dan uitlaatgassen

Ceciel Bremer

Kleine kernen: Halle

De gemeente Bronckhorst bestaat uit 44 dorpen en buurtschappen. Een enorm uitgestrekt gebied maar over de kleine kernen horen we vaak niet zo veel. Hoe is het eigenlijk om in Halle te wonen?

HALLE - "Ik voel me hier veilig en vertrouwd. De sociale controle in een dorp is groot. Sommigen benauwt dat maar voor mij is dat een geruststellende gedachte. Ik vind het fijn dat ik op straat goedendag tegen iemand kan zeggen en dat ik dan ook iets terug hoor. Nee, ik zou hier niet snel weg willen", zegt Gerrie van Kleef (63), bestuurslid bij Halles Belang dat in 2020 haar 100-jarig bestaan viert. Vanaf haar elfde woont Gerrie al in Halle en vandaag laat ze mij haar dorp zien. "Mensen die ons dorp niet kennen, denken vaak dat Halle enkel bestaat uit de Dorpsstraat. Maar dat is alleen de doorgaande weg. De bebouwde kom telt zo'n 700 inwoners maar met het buitengebied erbij zijn dat er 2.000. Die dorpsstraat is trouwens wel een belangrijk onderwerp voor ons als inwoners. Twee jaar geleden hebben we een dorpsplan gemaakt waarbij we hebben aangegeven dat de Dorpsstraat onveilig is. De gemeente heeft dat gelukkig goed opgepakt en volgend voorjaar wordt er iets aan gedaan", vertelt Gerrie terwijl we de straat door wandelen. Ik zie een basisschool - "met vso, bso en peuterspeelzaal" - supermarkt, kledingzaak, trimsalon, kapsalon, dagopvang, cafetaria. "En hierachter ligt de sporthal en het voetbalveld. Voor mij zijn al die winkels en voorzieningen ook een soort ontmoetingsplek. Je spreekt dorpsgenoten en je hoort wat er speelt in het dorp. Dat is belangrijk voor de saamhorigheid."

Buurt gemaakt

Gerrie zet zich via Halles Belang graag in voor haar dorp zodat het aantrekkelijk blijft om er te wonen. Ze laat me de plek zien waar vroeger een peuterspeelzaal heeft gestaan. "Dit was braakliggend terrein. Voor velen een doorn in het oog. Samen met de omwonenden en de gemeente hebben we een plan gemaakt en zijn we op een zaterdag aan de slag gegaan. En moet je nu zien: je kunt er zitten en het is mooi aangeplant. Het onderhoud doen de omwonenden zelf." Net op het moment dat ik een foto wil maken, komt er een stel aan fietsen dat even stopt voor een praatje met Gerrie. Al snel wordt mij duidelijk dat dit echtpaar, Tom en Ingrid, lange tijd in de Slangenburg heeft gewoond en toen besloot terug te gaan naar het westen. "We hielden het slechts 20 maanden vol. Ik wilde weer heel snel terug naar de Achterhoek. Nu wonen we hier in het dorp." Wat bevalt hen dan zo, vraag ik. "Dit! Gewoon een praatje maken op straat. De gemoedelijkheid, rust en ruimte hier. Ja, we zijn import maar we hebben ons prima aangepast. Ik heb zelfs een seizoenskaart van De Graafschap gekocht. En we hebben buurt gemaakt", lacht de nieuwe dorpeling. "Ik hoor anderen wel eens klagen over de stank op het platteland maar ik ruik liever mest dan uitlaatgassen. Het is hier zo mooi."

Meer berichten